Pierina Gilli: wizjonerka z Montichiari – biografia

Pierinia Gilli w MontichiariPierina Gilli  urodziła się 3 sierpnia 1911 r. w San Giorgio pod Montichiari, — w bardzo pobożnej,  biednej, chłopskiej rodzinie.

Z powodu trudnej sytuacji finansowej po śmierci ojca, na krótko trafiła do sierocińca prowadzonego przez siostry zakonne.

Po powtórnym zamążpójściu przez matkę, Pierina z powrotem została zabrana do domu rodzinnego. — Niestety była źle traktowana przez ojczyma.

W trudnych chwilach śpiewała Litanię Loretańską do Matki Bożej, co powstrzymało ojczyma.

Sytuacja rodzinnego domu sprawiła, że Pierina oddała swoje życie Matce Bożej i rozpoczęła praktyki miłosierdzia i pokuty.

Czytaj dalej „Pierina Gilli: wizjonerka z Montichiari – biografia”

Róża Mistyczna – Montichiari i Fontanelle: Siła kultu

Często komisja powoływana przez biskupa ma poważne wątpliwości w stosunku do prywatnego objawienia.  Zapada werdykt negatywny, ale kult w miejscu „objawienia” rośnie. Wobec przykładów autentycznej pobożności zainspirowanej kontrowersyjnym objawieniem prywatnym biskupi decydują się często, nie unieważniając poprzedniej opinii, na zaakceptowanie kultu.

Tak stało się w przypadku Pieriny Gilli i jej wizji w Montichiari i Fontanelle. W 1971 zapadło rozstrzygnięcie negatywne, a 29 lat później biskup Brescii uznał kult czczonej tam Matki Bożej.

Montichiari jest niewielkim miasteczkiem w północnych Włoszech,  20 km od Brescii. 

Od 1946 do 1991 roku najpierw tam, a potem w położonej nieco na uboczu dzielnicy miasteczka – Fontanelle  — Matka Boża wielokrotnie się ukazała Pierinie Gilli, pielęgniarce w miejscowym szpitalu.

W swoich wielu orędziach Matka Boża nawiązywała do objawienia w Fatimie, nakazała też wybicie medalika (jak w 1830 r. w Paryżu).

Czytaj dalej „Róża Mistyczna – Montichiari i Fontanelle: Siła kultu”

Objawienia Matki Bożej w Montichiari i Fontanella

o_mist4Pierina Gilli, urodzona 3 sierpnia 1911 roku, obecnie kaleka, była pielęgniarką w szpitalu, gdy wiosną 1947 zobaczyła po raz pierwszy piękną Damę ubraną na fioletowo, w białym welonie. Z Jej oczu spadały na ziemię łzy. Trzy wielkie miecze przebijały jej pierś. Powiedziała:

 Modlitwa, poświęcenie, pokuta.

Podczas drugiego objawienia (13 lipca 1947) sprecyzowała:

       Jestem Matką Jezusa i Matką was wszystkich. Pan mnie przysyła, aby rozpowszechnić jak najbardziej nabożeństwo maryjne w instytutach i kongregacjach religijnych (…) oraz wśród kleru. Wszystkim, którzy mnie czczą obiecuję moją opiekę, odnowienie powołań, mniej odszczepieństwa i wielkie pragnienie świętości. Niech każdy 13 dzień miesiąca będzie dniem modlitwy poświęconym Maryi i przygotowywanym przez pierwsze 12 dni miesiąca. Sprawię, że dzień ten obfitować będzie w łaski i powołania.

Pierina żąda cudu. Matka Niebieska odpowiada, że cudem będzie odnowa duchowa ugrupowań religijnych „zgodnie z duchem ich założycieli”.

Trzy miecze oznaczają zmniejszenie powołań, grzeszne życie wielu kapłanów oraz nienawiść do Kościoła. Natomiast trzy róże: biała, czerwona i żółta oznaczają kolejno ducha modlitwy, poświęcenia i pokuty.

Podczas siódmego objawienia (8 grudnia) nastąpiły dwa uzdrowienia: pięcioletni chory na polio, który nigdy nie chodził i 26-letnia chora na gruźlicę, która już nie mówiła, zostali całkowicie i natychmiast uzdrowieni.

Czytaj dalej „Objawienia Matki Bożej w Montichiari i Fontanella”

Płaczące figury Matki Bożej z Montichiari

W latach osiemdziesiątych kult rozprzestrzenił się błyskawicznie. Figury Madonna Rosa Mistica powstawały na całym świecie. I na całym świecie… „płakały”. Lista miejsc, w których odnotowano rzekomy płacz (czasem krwawymi łzami) tych figur jest niewiarygodna:

Argentyna: Rosario (lipiec 1981), Bovril (kwiecień 1982), Villa Constitución (sierpień 1984), La Plata (lipiec 1988), S. Francisco Solano (lipiec 1988), Haedo (sierpień 1988, marzec 1990), Neuquen (grudzień 1991).

Australia: Queensl. Woodridge (wrzesień 1987), Brisbane (styczeń 1991).
Belgia: Postel (październik 1976), Maasmechelen (sierpień 1983), Montenaken (styczeń 1984), Limburg (wrzesień 1985).

Brazylia: Jambeiro (październik 1984), Santo Antonio (sierpień 1987), Juiz de Fora (maj 1987, maj 1989, maj 1991, maj 1992), Louveira (luty 1990, lipiec 1992), Itatiba (październik 1990) Rio de Janeiro (grudzień 1993), Campinas (grudzień 1991), Campos dos Goitacazes (październik 1992).

Czytaj dalej „Płaczące figury Matki Bożej z Montichiari”