1 listopada – Uroczystość Wszystkich Świętych

Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny przypominają prawdę o wspólnocie Kościoła obejmującej świętych w Niebie, pokutujących w czyśćcu i żyjących jeszcze na ziemi. Jest to okres szczególnej modlitwy za naszych bliskich zmarłych.

W całym okresie oktawy od 1 do 8 listopada pamiętajmy w naszych modlitwach o wszystkich wiernych zmarłych w naszej Ojczyźnie, o zmarłych Polakach za jej granicami, tych którzy zginęli śmiercią męczeńską, oraz tych, którzy zginęli w obronie Polski.

Czytaj dalej „1 listopada – Uroczystość Wszystkich Świętych”

Zegar Męki Pańskiej. Podejmiesz wyzwanie?

Zegar Męki Pańskiej.

Kościół   święty   zdumiewa   bogactwem  modlitw i nabożeństw prowadzących wiernych   do   zbawienia.   Skarbnica  łask, jakie na nas czekają za ich sprawą, jest niewyczerpana.  Szczególnie  w  czasie Wielkiego Postu i Świętego Triduum Paschalnego dusza szuka  sposobności,  by zjednoczyć się ze swym Zbawicielem,  —  wszak Ten, w Którym  nie ma wdzięku ani też blasku,  aby na Niego popatrzeć,  ani wyglądu, by się nam podobał (Iz 53,2)   —  ujmuje nasze serce jeszcze mocniej.

Czytaj dalej „Zegar Męki Pańskiej. Podejmiesz wyzwanie?”

Maria Simma i jej przeżycia z duszami czyśćcowymi

simma+czysc-684x310***

Pierwsze objawienie

Myślałam, że już wszystko stracone. Drogi, którą Pan Bóg dla mnie przeznaczył, nie mogłam znaleźć. Przez czas dłuższy byłam bardzo przygnębiona.  Pocieszałam się myślą, że zrobiłam wszystko, co było w mojej mocy, aby zostać zakonnicą.

Od dziecka miałam wielkie Nabożeństwo do dusz czyśćcowych. Nasza matka często mawiała:

—  „Jeżeli  macie wielką potrzebę, zwróćcie się do dusz czyśćcowych, to są wdzięczne pomocnice”.

Czytaj dalej „Maria Simma i jej przeżycia z duszami czyśćcowymi”

Szkaplerz noś, na Różańcu proś…

szkaplerzSzkaplerz karmelitański czyli Szkaplerz Najświętszej Maryi Panny z góry Karmel.
  1. Opis historyczny.

Założycielem  Szkaplerza karmelitańskiego jest św. Szymon Stock, generał oo. Karmelitów  na  górze  Karmel  w  Palestynie. W czasach prześladowań swego zakonu wielokroć uciekał się do Matki Boskiej.

16 lipca 1251 r. objawiła mu się Ona i podając mu Szkaplerz koloru brunatne- go, rzekła:

„Przyjmij,najukochańszy Synu, Szkaplerz zakonu twego jako znak moje- go  Bractwa  i  szczególniejszej  łaski dla ciebie i dla wszystkich Karmeli- tów.

Kto  umierając mieć  będzie  na sobie ten Szkaplerz, zachowany zostanie od  ognia  piekielnego,  jest  to  bowiem godło zbawienia, puklerz i tarcza przeciw  wszelkim  niebezpieczeństwom,  rękojmia  pokoju  i   szczególnej Mej opieki do końca wieków.”

Od  tego  czasu  oo.  Karmelici  noszą Szkaplerz, a w ich ślady poszli za wiedzą Papieża  ludzie  świeccy, nawet królowie i książęta.

Nie  dość  tego. Najświętsza Maryja Panna objawiła się Papieżowi Janowi XXII i  przyrzekła  mu  nowy przywilej  dla noszących pobożnie  Szkaplerz karmeli- tański, że wyzwoli z czyśćca zaraz w pierwszą sobotę po śmierci te dusze, któ- re, za życia nosiły pobożnie ten Szkaplerz.

Jan XXII ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu dnia 3 marca 1322 r. bullą „Sabbatina”, co też następcy jego po kilkakroć zatwierdzili.

Czytaj dalej „Szkaplerz noś, na Różańcu proś…”

O RÓŻAŃCU ŚWIĘTYM – ŚW ALFONS LIGUORI (1696 – 1787) – BISKUP I DOKTOR KOŚCIOŁA (*)

Błogosławieni,  którzy  słuchają  słowa Bożego i strzegą go„.   —   Ew. św. Łuk. r. XI, w. 28.

Wiadomo, że nabożeństwo różańcowe objawione zostało świętemu Dominikowi przez samą Najświętszą Pannę. Razu pewnego, gdy ten święty w wielkim smutku pogrążony, uskarżał się przed Maryją na kacerzy Albigensów, którzy w owych czasach wielkie szkody wyrządzali Kościołowi, Ona rzekła do niego: —   „Ziemia ta póty będzie niepłodną, aż na nią deszcz spadnie„.

Święty Dominik zrozumiał, że ziemią niepłodną byli kacerze, o których mowa, a onym deszczem nabożeństwo różańco­we, które powinien rozpowszechniać, a którego odprawiania sposób był mu przez Najświętszą Pannę wskazany.

Jakoż, począł na kazaniach głosić wszędzie to nabożeń­stwo, i wzięli się do nie go wszyscy katolicy,  tak dalece,  że po dziś dzień,  nie masz nabożeństwa bar- dziej rozpowszechnionego pomiędzy wiernymi wszelkiego stanu, jak nabożeń stwo różań­cowe.

Ileż usiłowań dokładali późniejsi kacerze, Luter, Kalwin i inni, aby ludzi od tego nabożeństwa odwieść! Lecz któż nie wie, jak wielkie pożytki świat cały odniósł z tego pobo­żnego ćwiczenia; iluż to przez nie wyzwolonych zostało od grze­chu! iluż zawdzięcza mu wejście na drogę świątobliwości! Iluż temu winno śmierć szczęśliwą i teraz używanie chwały wie­kuistej!  Czytaj dalej „O RÓŻAŃCU ŚWIĘTYM – ŚW ALFONS LIGUORI (1696 – 1787) – BISKUP I DOKTOR KOŚCIOŁA (*)”

Odpusty dla odmawiających różaniec

catholic-rosar_pl.123rf.comCzym jest odpust?

Zgodnie z nauczaniem Kościoła: „Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych.

(…). Każdy wierny może uzyskać odpusty dla siebie lub ofiarować je za zmarłych” (KKK 1471).

„Przebaczenie grzechu i przywrócenie komunii z Bogiem pociągają za sobą odpuszczenie wiecznej kary za grzech. Pozostają jednak kary doczesne. Chrześcijanin powinien starać się, znosząc cierpliwie cierpienia i różnego rodzaju próby, a w końcu godząc się spokojnie na śmierć, przyjmować jako łaskę doczesne kary za grzech. Powinien starać się przez dzieła miłosierdzia i miłości, a także przez modlitwę i różne praktyki pokutne uwolnić się całkowicie od «starego człowieka» i «przyoblec człowieka nowego»” (KKK 1473).

a)    Odpust zupełny – uwalnia od wszystkich kar doczesnych, należnych za grzechy odpuszczone co do winy w sakramencie pokuty.
b)    Odpust cząstkowy – darowanie części kary doczesnej.
„Przez odpusty wierni mogą otrzymać dla siebie, a także dla dusz w czyśćcu, darowanie kar doczesnych, będących skutkiem grzechów” (KKK 1498).

Kiedy uzyskujemy odpust różańcowy?

Odpust zupełny możemy uzyskać wówczas, gdy modlitwę różańcową odmawiamy:

•    w kościele,
•    w miejscu publicznych modlitw,
•    w rodzinnym gronie,
•    w zakonnej wspólnocie,
•    w pobożnym stowarzyszeniu.

Gdy modlitwie różańcowej towarzyszą inne okoliczności, Kościół wtedy mówi o udzieleniu odpustu cząstkowego.

Warunki, które należy wypełnić dla uzyskania odpustu zupełnego:

1.    Odmówić w całości przynajmniej jedną z czterech części różańca (pięć tajemnic określonej części).

2.    Medytacji nad tajemnicami różańcowymi musi towarzyszyć modlitwa ustna.

3.    Podczas publicznego odmawiania różańca muszą być – w sposób dla danego miejsca właściwy – zapowiadane poszczególne tajemnice. W przypadku gdy modlitwę różańcową odmawiamy sami, wystarcza, że recytujemy modlitwy i że towarzyszy temu rozważanie stosownych tajemnic. Ważne jest, byśmy nie przerywali modlitwy, nim ją skończymy.

Pozostałe warunki dla uzyskania każdego odpustu zupełnego:
•     Być w stanie łaski uświęcającej; a jeśli trzeba, przystąpić do sakramentu pokuty.
•     Przyjąć Komunię świętą.
•     Wykluczyć wszelkie przywiązanie do grzechu, nawet powszedniego, tzn. tolerowanie u siebie złych przyzwyczajeń lub dobrowolne trwanie w jakimś nałogu.
•     Wykonać z pobożnością dzieło obdarzone odpustem.
•     Odmówić modlitwę w intencjach Ojca Świętego (np. Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo).

Czytaj dalej „Odpusty dla odmawiających różaniec”