Watykan zmienia nauczanie w sprawie kary śmierci. Teraz jest „niedopuszczalna”

Zdjęcie ilustracyjne. Źródło: pixabay.com

W Watykanie opublikowano opracowane przez Kongregację Nauki Wiary i zaaprobowane rzez Ojca Świętego nowe brzmienie n. 2267 Katechizmu Kościoła Katolickiego na temat kary śmierci.

Oto zmieniony tekst n. 2267 Katechizmu Kościoła Katolickiego w tłumaczeniu na język polski:

Wymierzanie kary śmierci, dokonywane przez prawowitą władzę, po sprawiedliwym procesie, przez długi czas było uważane za adekwatną do ciężaru odpowiedź na niektóre przestępstwa i dopuszczalny, choć krańcowy, środek ochrony dobra wspólnego.

Dziś coraz bardziej umacnia się świadomość, że osoba nie traci swej godności nawet po popełnieniu najcięższych przestępstw. Co więcej, rozpowszechniło się nowe rozumienie sensu sankcji karnych stosowanych przez państwo. Ponadto, zostały wprowadzone skuteczniejsze systemy ograniczania wolności, które gwarantują należytą obronę obywateli, a jednocześnie w sposób definitywny nie odbierają skazańcowi możliwości odkupienia win.

Dlatego też Kościół w świetle Ewangelii naucza, że „kara śmierci jest niedopuszczalna, ponieważ jest zamachem na nienaruszalność i godność osoby”[1], i z determinacją angażuje się na rzecz jej zniesienia na całym świecie.

[1] Franciszek, Przemówienie do Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji (11 października 2017).

W zaaprobowanym przez Franciszka liście Kongregacji Nauki Wiary do biskupów czytamy, że papież poprosił o przeformułowanie nauczania Kościoła, tak by lepiej odzwierciedlało rozwój doktryny.

Zgodnie z dokumentem, nawet jeśli w przeszłości kara śmierci była możliwa do zaakceptowania, to obecnie istniejące systemy więziennictwa pozwalają na skuteczną obronę społeczeństwa przed przestępcą. Dzięki temu nie istnieje już konieczność wykonywania kary śmierci. Do tego dochodzi rozwój doktryny o ludzkiej godności, jaką posiadają nawet najgorsi zbrodniarze.

Autor listu podkreśla, że nawet w obowiązującym dotąd brzmieniu Katechizm nie uznawał kary śmierci za proporcjonalną karę za poważną zbrodnię, lecz jedynie dopuszczał ją w razie ostateczności.

Kongregacja Nauki Wiary powołuje się również na wypowiedzi Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka przeciwko karze śmierci. Podkreśla jednocześnie, że na władzach publicznych wciąż ciąży obowiązek ochrony życia obywateli.

Źródła: KAI/press.vatican.va/ncregister.com

MWł / mjend

Dotychczas paragraf 2267 głosił:

„Kiedy tożsamość i odpowiedzialność winowajcy są w pełni udowodnione, tradycyjne nauczanie Kościoła nie wyklucza zastosowania kary śmierci, jeśli jest ona jedynym dostępnym sposobem skutecznej ochrony ludzkiego życia przed niesprawiedliwym napastnikiem.

Jeżeli jednak środki bezkrwawe wystarczą do obrony i zachowania bezpieczeństwa osób przed napastnikiem, władza powinna ograniczyć się do tych środków, ponieważ są bardziej zgodne z konkretnymi uwarunkowaniami dobra wspólnego i bardziej odpowiadają godności osoby ludzkiej.

Istotnie dzisiaj, biorąc pod uwagę możliwości, jakimi dysponuje państwo, aby skutecznie ukarać zbrodnię i unieszkodliwić tego, kto ją popełnił, nie odbierając mu ostatecznie możliwości skruchy, przypadki absolutnej konieczności usunięcia winowajcy są bardzo rzadkie, a być może już nie zdarzają się wcale”.

___________________


Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Dokumenty, KOŚCIÓŁ POSOBOROWY, Kościół i masoneria, KRONIKA NOVUS ORDO 2014, Sobór Watykański II, Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.