Dzisiaj kończy się Oktawa Bożego Ciała.

Dzisiaj kończy się oktawa Bożego Ciała. Podczas oktawy Bożego Ciała po Mszy św. wokół Kościoła odbywały się procesje z Najświętszym Sakramentem.

Osiem dni oktawy Bożego Ciała jest uważane za czas szczególnej łaski, a Jezus we własnej Osobie spaceruje naszymi ulicami lub wokół Kościoła.

Jeszcze po wojnie w niektórych regionach Polski Kościół obchodzono dwa razy w ciągu dnia: rano i wieczorem. Teraz odbywa się jedna taka procesja.

Ostatniego dnia oktawy, w czwartek, kapłan święci wianki sporządzone z pierwszych kwiatów i ziół leczniczych. Są one symbolem ludzkiej pracy, a jednocześnie utożsamiają dar Boży służący ludziom i wszelkim stworzeniom.

Podczas święcenia ziół wznoszone są modlitwy o opiekę nad polami i o dobre zbiory.

Wianki sporządzane są zazwyczaj z rumianku, róż, mięty, rozchodnika, macierzanki, kopytnika, grzmotnika, jaśminu.

Dziś z powodu zastąpienia niegdyś powszechnych ziół dostępnymi roślinami ogrodowymi i kwiatami cechy uzdrawiające wianka zdecydowanie się ograniczyły.

Zatyka się je za obrazy świętych, nad oknami i w sieni. Do tej pory przypisuje się wiankom leczniczą moc i działanie ochronne, dawniej natomiast wierzono, że zapobiegają urokom i odpędzają czarownice.

Zarówno poświęcone ziele z wianków jak i brzozowe gałązki wzięte z ołtarzy miały chronić przed burzą, uderzeniami pioruna i pożarów, a także przed gradobiciem i szkodnikami na polach. Ukruszone ziele z wianków stosowano do sporządzania leczniczych herbat, mikstur domowych oraz do okadzania roślin i zwierząt.

Wianek przechowywany jest przez cały rok., nie wolno go wyrzucić, bo jest poświęcony, po roku można go spalić.

Tradycja ta dziś jest praktykowana w niewielkim stopniu. Młode pokolenie raczej nie zna i nie święci wianków w oktawę Bożego Ciała. Niektórzy nawet nie wiedzą, że taki zwyczaj do tej pory się zachował.

„Do 1955 roku obowiązywała także oktawa Bożego Ciała i choć została zniesiona przez papieża Piusa XII, to jednak na prośbę Episkopatu Polski w naszym kraju został zachowany zwyczaj obchodzenia oktawy, jednak nie ma ona już charakteru liturgicznego. „

We wszystkich polskich parafiach praktykowany jest zwyczaj organizowania procesji eucharystycznych przez osiem dni po uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.

Oktawa jest skrótem łacińskiego wyrażenia „dies octava”, czyli „dzień ósmy”. Jest to przedłużenie obchodów uroczystości roku liturgicznego na cały tydzień.

Po reformie liturgicznej, która dokonała się w 1969 r., z wielu oktaw obchodzonych w Kościele, pozostały tylko dwie: Bożego Narodzenia i Wielkanocy. Zatem jedynie zwyczajowo mówi się o oktawie Bożego Ciała.

Oktawa wielkanocna jest najstarszym tego typu obchodem liturgicznym, znanym już w III wieku, zaś oktawa Bożego Narodzenia pojawiła się w wieku VII.

Oktawa Bożego Ciała jest szczególnym czasem łaski. Dlatego Kościół zachęca nas do tego, byśmy nie zmarnowali okazji do zdobycia tych łask i jak najpełniej z nich korzystali.

  • Wyczytałam że:

„Do 1955roku obowiązywała także oktawa Bożego Ciała i choć została zniesiona przez papieża Piusa XII, to jednak na prośbę Episkopatu Polski w naszym kraju został zachowany zwyczaj obchodzenia oktawy, jednak nie ma ona już charakteru liturgicznego. „

oraz:

„Po reformie liturgicznej, która dokonała się w 1969 r., z wielu oktaw obchodzonych w Kościele, pozostały tylko dwie: Bożego Narodzenia i Wielkanocy. Zatem jedynie zwyczajowo mówi się o oktawie Bożego Ciała.”

Jak rozumieć, czy od 1955 r nie obowiązywała, czy po reformie liturgicznej w 1969 r?

Bo w polskich parafiach praktykowany jest zwyczaj organizowania procesji eucharystycznych przez osiem dni po uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

***

Odpowiedzi na to pytanie udzielił  na swojej stronie ks. Karol Tomecki

Odpowiedź brzmi:

O „reformie liturgicznej 1969 r.” mówią ci, dla których historia zaczyna się od SVII, a liturgia w domyśle zawsze była polskojęzyczna. W 1969 r. wprowadzony został NOM, w którym potwierdzone zostały liczne zmiany minionych kilkunastu lat. Skądinąd w Polsce zaczął wtedy dopiero co obowiązywać polskojęzyczny porządek Mszy Wszechczasów, szybko zmieniony jeszcze bardziej przejściowym Mszałem polsko-łacińskim 1970r., a prawdziwy polski Mszał NOM wyszedł dopiero w 1986r. Natomiast liczne oktawy rzeczywiście były znoszone stopniowo już przez Piusa XII, w związku z tym, że ich zachowywanie suponowałoby że cały czas oktaw trwają dane uroczystości, co po wojnie praktycznie było już „fikcją liturgiczną” w życiu społeczno – gospodarczym.

Liturgiczne obchodzenie oktawy polega na tym, że każdego dnia odmawiany jest brewiarz i odprawiana Msza św. z samej uroczystości, przy czym w niektóre dni może to być ryt półzdwojony (sama uroczystośc uczczona oktawą, drugi lub i o trzeci dzień, a także dzień oktawy, czyli ósmy bywa w rycie zdwojonym większym lub zdwojonym I klasy). Stąd dawniej obchodzono święta jeżeli nie przez całą oktawę, to przynajmniej na drugi albo i trzeci dzień. Natomiast współczesne same procesje eucharystyczne w dawnej oktawie Bożego Ciała to rzeczywiście zwyczajowe, a nie liturgiczne zachowanie oktawy. „

***

Można się zastanowić i pytać po co to wszystko zostało pomieszane, pogmatwane i zaniechane ?

Nieistniejąca Oktawie Bożego Ciała?

_____________

m.j

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii BOŻE CIAŁO, Oktawa Bożego Ciała, Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.