Na Gromniczną – zwyczaje staropolskie

W  Kościele  katolickim  dnia  2  lutego  obchodzimy  święto Ofiarowania Pana Jezusa i Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny.

W polskiej tradycji święto to popularnie zwane jest świętem Matki Bożej Gromnicznej.

„Przy dzisiejszej uroczystości, w kościele poświęcane są świece woskowe zwane gromnicami. Czyni się to na pamiątkę słów, które święty Symeon wyrzekł był, biorąc Pana Jezusa na ręce, i mówiąc, iż On stanie się Światłością  świata całego”.

Następnie  odbywa  się  procesja  z  zapalonymi  gromnicami,  na pamiątkę przyniesienia Dzieciątka Jezus po raz pierwszy do świątyni jerozolimskiej.  Nazwa  świecy  z  kolei związana  jest  z  przypisywaną  jej mocą  odwracania  gromów  czyli piorunów.

W  staropolskim  zwyczaju  — po Mszy świętej wracano  z zapaloną świecą z kościoła, starając  się, aby nie zgasła; następnie obchodzono  z nią  pola,  obejście,  pomieszczenia gospodarcze,  a  w  domu  wypalano lub kopcono  krzyż  na  powale, tragarzu, górnej futrynie drzwi bądź okna  zabezpieczając tym sposobem dobytek przed pożarem, gromami, nawałnicami, gradem.

Czytaj dalej…

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Matka Boża Gromniczna. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.