Wielki kryzys Kościoła – pomiędzy Nierządnicą Babilońską a Niewiastą odzianą w Słońce – Juan Manuel de Prada

La Croix

Wielu czytelników pisze do mnie, wyrażając swoje obawy. Jedni są zmieszani   i  niepewni, inni bolejący, bliscy utraty wiary. — Proszą mnie oni, abym wypowiedział się na temat tego czy innego Kościelnego szaleństwa.

Przez wiele lat nadstawiałem policzek, tak, że wrogowie wiary mogli zadawać ciosy. Była to moja postawa do momentu, kiedy w ów policzek uderzyli również ci, którzy mienią się obrońcami wiary (i to z jaką zajadłością uderzyli!).

Obecnie wędruję przez ciemną noc duszy, niepewny wyniku; — z tego to powodu,   — choć bardzo żałuję,   — nie jestem w stanie spełnić prośby zbolałych czytelników,  a raczej dołączam do nich w ich wątpliwości i ucisku.

Czuję jednak potrzebę przypomnienia wszystkim wersów Pisma, które w mrocznych chwilach powinny wybrzmiewać, aby nadzieja nie zginęła.

Te wersety będą ostatnim, co przytoczę w tej przykrej kwestii. 

***

W Księdze Objawienia wspomniana jest postać Wielkiej Nierządnicy

   „z którą nierządu się dopuścili królowie ziemi, a mieszkańcy ziemi się upili winem jej nierządu.” (Ap 17,2). 

Babilon Wielki jest religią zafałszowaną, zakłamaną, prostytuująca się i poddaną władzom tego świata.

Postać ta jest antytezą    „Niewiasty odzianej w słońce” (patrz Ap 12,1 i dalsze)      ukoronowanej   gwiazdami,   zbiegłej na pustynię i prześladowanej przez Bestię.

Jeżeli Wielka Nierządnica reprezentuje religię klękającą przed „królami ziemi”   to Niewiasta w wieńcu z dwunastu gwiazd jest symbolem religii wiernej i gotowej na męczeństwo.

Te dwie różne strony religii są całkowicie rozróżnialne dla Boga, jednak niekoniecznie   dla   ludzi,   którzy  często mylą je ze sobą.

Będziemy potrafili je oddzielić w pełni dopiero w dniu żniwa, kiedy to rozdzielone zostaną pszenica i chwast (Mt 13, 24-30).

Zanim   to   jednak   nastąpi,  możemy posłużyć się znakami, które Chrystus dał nam w celu zidentyfikowania tej bluźnierczej religii: 

  jest to religia, która stała się solą bez smaku (patrz Mt 5,13 por. również Kol  4,6),

religia, która milczy, tak że    „kamienie wołać będą” (Łk 19,40),

religia, która zezwala na „ohydę spustoszenia” (Mt 24,15),  na zakłamanie, ukrywanie, a nawet prześladowanie prawdy.

— „Wyłączą was z synagogi” (J 16,2)

– przepowiedział Jezus w swoim ostrzeżeniu do Apostołów.

Mówił dalej:

Owszem,   nadchodzi   godzina,   w której każdy, kto was zabije, będzie sądził, że oddaje cześć Bogu.” (ibid.)

– oczywistym jest, że nie mówił on o prześladowaniach prowadzonych przez królów ziemskich, ale o czymś bardziej przerażającym – o wielkiej i bezecnej tajemnicy przyniesionej przez Babilon Wielki.

Jak więc Nierządnica dopuszcza się nierządu z władcami tej ziemi?

Poprzez poddanie się ich prawom, chodzenie na kompromisy w kwestiach ideologicznych, milczenie o wynaturzeniach, których się dopuszczają, poprzez pożądanie ich bogactw i zaszczytów, przywilejów i błyskotek, które złożyli jej w hołdzie, aby mieć ją u swych stóp.

Krótko   mówiąc   –   poprzez   umiejscawianie   władz  świata w miejsce władzy Boskiej.

Jakim sposobem zatruwa ona ludzkość winem nierządu?

Poprzez   przekręcanie Ewangelii, sprowadzanie jej przekazu do nijakiej papki „dobroróbstwa”,

przez zmącenie millenarystycznej doktryny Kościoła, przymilanie się przeciwnikom Wiary,

poprzez utożsamianie pobłażania błędom z miłosierdziem, rozsiewaniem zamieszania między zwykłymi ludźmi, 

poprzez potępienie dla wierzących, których to ukaże jako wrogów ogłupiałemu tłumowi – tenże zaś z łatwością ich zniszczy.

Na   końcu zaś liczba wiernych będzie mała, a jednak z drugiej strony ci, którzy   dotrwają,      będą  znakami dla świata, znienawidzeni przez fałszywą religię, która będzie ich prześladować z całą zapalczywością.

— „I będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mojego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.” (Mt 13,13)

Bóg daje nam obietnice o nieprzemijalności i nieomylności swoich słów:

— „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.” (Mt 24,35)

I to światło niech będzie dla nas pocieszeniem, gdy ciemność duszy nas ogarnie.

***

Juan Manuel de Prada

ABC (Madrid)

3 lipiec 2016

Źródło: rorate-caeli.blogspot.com
 
Sigle stanowią przypisy tłumacza. Przełożył Jacek Kurek.

________________________________

Baza Dokumentów Papieskich – 10 lipca 2016

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii APELE - KOMUNIKATY, APOKALIPSA św. Jana, CZASY OSTATECZNE, KOŚCIÓŁ POSOBOROWY, Kościół i masoneria, WALKA Z KOŚCIOŁEM. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s