Zesłanie Ducha Świętego

militia-immaculatae.org

Tradycja wiernie odpowiadająca teologii, podaje nam pewien szczegół, co do Zesłania Ducha Świętego.

Maryja i dwunastu Apostołów trwają na modlitwie w Wieczerniku, tam gdzie ustanowionym został Najświętszy Sakrament. Przychodzi chwila zstąpienia Ducha Świętego.

Ona, jako Królowa, pierwsza, i w zupełnie pełnej mierze otrzymuje wylew łaski z wysokości.

Kula ognista, jedyna, nad Jej tylko czołem się unosząca, dzieli się na pojedyncze języki ogniste, aby spocząć z kolei nad głowami Apostołów.

Na Nią to Duch Święty zstępuje i Jej to, Matce wielkiej rodziny, którą stanowi ludzkość, Bóg powierza rozdział Daru Bożego.

To samo odnosi się również do wszelkiego daru łaski. Wszystko, co Bóg daje ziemi, powierza On Maryi, wszystko to przez Jej ręce przechodzi.

Ale czy zmierzyć zdołamy pełnię łaski zalewającą duszę Maryi w dzień Zielonych Świątek?

W macierzyństwie Maryi rozróżnić możemy trzy momenty: — macierzyństwo Jej radosne u żłóbka;   — macierzyństwo bolesne,   — Zwiastowanie i Kalwarię — macierzyństwo chwalebne wreszcie przedstawiałby Wieczernik.

W Betlejem porodziła Pana Jezusa według ciała;

— w Zwiastowaniu i na Kalwarii rodzi dusze nasze, za cenę przyjęcia na siebie krzyżowego posłannictwa swego; w Wieczerniku zaś przewodniczy przy narodzeniu Kościoła i opiekę roztacza nad pierwszymi jego krokami.

Duch Święty udziela się Jej po raz pierwszy w domu rodziców Jej, Joachima i Anny przy Niepokalanym Jej Poczęciu.

Drugi wielki wylew łaski Jego nastąpi w tymże samym pokornym domku, gdzie żyje w ukryciu, a dopełni się na miejscu publicznej, hańbiącej kaźni, gdzie Syn Jej konać będzie na szubienicy krzyża, przed oczyma wszystkich.

W dzień Zielonych Świątek wezbranie w Niej Ducha Świętego nastąpi także w ciszy i samotności skupienia

— czyż nie godzi się przypuścić, że jeśli gorąca miłość Jej dla ludzi przyśpieszyła spełnienie pierwszego cudu Pana Jezusa w Kanie Galilejskiej, to i tu również gorące pragnienie Maryi przynagla przyjście Pocieszyciela i przyczynia się do większej Jego hojności.

 To przypuszczenie tylko, faktem jest natomiast, że Bóg za miejsce istotnej duchowej obecności Trzeciej Osoby Trójcy Przenajświętszej, zechciał obrać przybytek rzeczywistej Sakramentalnej obecności Syna Bożego.

Wiemy, że istnieją dwie formy Bożej istotnej obecności:  —  obecność Zbawiciela w Hostii Przenajświętszej na ołtarzu   — i obecność Ducha Świętego w duszy, będącej w stanie łaski.

Obecność   owa  obejmuje zresztą również obecność dwóch innych Osób Trójcy Świętej.

Chociaż w Wieczerniku objawiła się ona w sposób bardziej uroczysty i pod postacią znaków widzialnych,   —  w   istocie  swej jest tym samym, co przyjście Ducha Świętego na duszę podczas chrztu.

Najdoskonalszym obrazem Wieczernika jest po kościołach naszych chrzcielnica.

Tak jest więc dziś, jak ongi było:   — niegdyś ten sam Wieczernik służył tak Panu Jezusowi, jak i Duchowi Świętemu i obecnie również jeden i ten sam przybytek — każdy kościół parafialny — służy tak Panu Jezusowi, zstępującemu sakramentalnie na ołtarz, jak i Duchowi Świętemu, zstępującemu do duszy chrzczonego dziecięcia.

Tradycja wiernie odpowiadająca teologii, podaje nam pewien szczegół, co do Zesłania Ducha Świętego. Maryja i dwunastu Apostołów trwają na modlitwie w Wieczerniku, tam gdzie ustanowionym został Najświętszy Sakrament.

Przychodzi chwila zstąpienia Ducha Świętego. — Ona, jako Królowa, pierwsza, i w zupełnie pełnej mierze otrzymuje wylew łaski z wysokości.

Kula ognista, jedyna, nad Jej tylko czołem się unosząca, dzieli się na pojedyncze języki ogniste, aby spocząć z kolei nad głowami Apostołów.

Na Nią to Duch Święty zstępuje i Jej to, Matce wielkiej rodziny, którą stanowi ludzkość, Bóg powierza rozdział Daru Bożego.

To samo odnosi się również do wszelkiego daru łaski.

Wszystko, co Bóg daje ziemi, powierza On Maryi, wszystko to przez Jej ręce przechodzi.

Ale czy zmierzyć zdołamy pełnię łaski zalewającą duszę Maryi w dzień Zielonych Świątek?

Już od chwili Niepokalanego Poczęcia zupełna jest w Niej i przebogata pełnia łaski,   — a jednak pełnia ta z dnia na dzień przez piętnaście lat w sposób niewymowny wzrastała.

W chwili Zwiastowania przepełnił Jej duszę nowy nadmiar łaski: — Spiritus Sanctus superueniet   —  i   nadmiar   ten jeszcze przez trzydzieści lat wzrastał, wzrastał jakby w nieskończoność.

Cóż więc   Duch Święty zdoła jeszcze dodać do takiej pełni bycia Bożego w Jej duszy?

Według naszych pojęć nic zgoła.

Ale w oczach Bożych Matka Boska nie osiągnęła jeszcze tego ostatniego szczebla świętości, do którego Ją chce wynieść.

I dlatego Duch Pocieszyciel, Paraklet, który istotą samą miłości — nieskończoną miłością Ojca i Syna — na Nią zstępuje ponownie, rozszerza jeszcze Jej serce,   pojemność   Jego   jeszcze  zwiększa ponad miarę ludzką, aby ponad wszelką miarę je wypełnić.

A w ubogaceniu onym nie Ją wyłącznie Pan Bóg ma na względzie — chce Ją ubogacić dla nas wszystkich.

Zapewne, że Matką dusz w nadnaturalnym porządku jest już od trzydziestu trzech lat, od chwili, gdy 25 marca zgodziła się wziąć udział w dziele Odkupienia, gdy raz pierwszy rozbrzmiały słowa Ecce Ancilla Domini — ale macierzyńskie Jej powołanie było wtedy dopiero w zarodku.

Teraz nadszedł czas gdy pocznie je w czyn wprowadzać, a wobec ogromu potrzeb, które przedstawia każda chwila obecna i ogromu potrzeb, które niesie z sobą dla ludzkości każdy z idących po sobie wieków, jakżeż ta macierzyńska pieczołowitość jest nieogarnioną.

Ogromu tego nie obejmą słowa, ani wystarczą na godne złożenie Jej dzięków.

Słowa ustają tu, zawodzą, dają za wygrane — uchodzą w ową świetlaną sferę, gdzie milczenie jest modlitwą, a modlitwa milczeniem.

Skutki zstąpienia Ducha Świętego widoczniejsze były u Apostołów, niż u Matki Najświętszej. Zaczynają oni mówić obcymi, nieznanymi sobie językami, każdy z nich takim, jakiego potrzebować będzie przy nawracaniu ludów.

Ale jeśli objawy zejścia Ducha Świętego mniej się w Maryi niż w Apostołach w oczy rzucają,   — skutek Jego głębiej w Niej sięga.

Pod Jego wpływem nie przechodzi Matka Boża jak Apostołowie ze stanu niedoskonałości do świętości —   ale ze stanu najwznioślejszej już świętości, na stopień jej wyższy jeszcze, który,  —   jak  się wyraża św. Tomasz z Akwinu — attingit fines divinitatis sięga granic Bóstwa.

Nigdy  ich naturalnie   nie mogąc dosięgnąć, dotyka granic życia Bożego w Nim samym.

Czystą,   i jak czystą, była Maryja zawsze, lecz o ileż przejrzyściej jeszcze będzie   świecić   odtąd   ta  Jej nieporównana czystość przed Bogiem.

Pokorną, niewymownie pokorną w subtelnej delikatności dziewictwa swego była ta, co wyrzekła:  —  Quo modo fiet istud? — i ta, co rzekła: exaltavit humiles.

Lecz   jakże  teraz, po tylu doświadczeniach dotykalnie poznawszy, że wszystko czym jest i co posiada jest od Boga,   — uniża się Ona w poczuciu swej nicości przed wielkością Tego qui potens est, który możnym jest.

I   Stolicą   Mądrości   i   Panną   roztropną   i Matką czcigodną była od dawna — a o ileż bardziej tym wszystkim będzie teraz, gdy Duch mądrości, Duch roztropności i świętości   — zalał Ją swą mocą, jak to morze bezkresne w przypływie zdobywczym wstępujące falami coraz wyższymi, przekipiającymi jedna przez drugą.

Pełną   miłości dla Boga i dusz ludzkich jest również owa Dziewica poświęcona Bogu od trzeciego roku życia, która nigdy dla niczego innego, jak dla Boga i dusz nie żyła.

Służebnica Najwyższego i Służebnica nasza — ale teraz nie zdoła nikt wypowiedzieć   mocy i   chwały,   której   dosięgła   w   Niej   miłość   dla   Boga i   litościwej   miłości  dla ludzkości całej, której jest zbawieniem pocieszycielką i ucieczką.

__________________________________________

Najświętsza Maryja Panna w dziejach Bożych naszej duszy,
o. Raoul Plus SJ, Kraków 1934

http://militia-immaculatae.org/zeslanie-ducha-swietego

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii DUCH ŚWIĘTY, KAZANIA - REKOLEKCJE, NAUCZANIE KOŚCIOŁA, ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s