Objawienia Fatimskie – klucz do zrozumienia świata

_____________________________________________________

„Rosja rozprzestrzeni swoje błędy na cały świat”

– to zdanie Matki Bożej Fatimskiej sprzed 100 lat stanowi klucz do zrozumie- nia problemów współczesności.

Duchowych, kulturowych, ale także społeczno-politycznych.  —  Począwszy od komunizmu, przez rewolucję obyczajową na Zachodzie, aż po – jak się wydaje  —  współczesną reakcję na tę rewolucję w postaci antyliberalnych, ale i obcych katolicyzmowi ruchów narodowych czy alternatywno-prawicowych.

Błędy Rosji.   —    Słowa   te  nasuwają na myśl przede wszystkim dwie kwestie: —  prawosławie i komunizm. 

—   Tak, prawosławie, jako religia schizmatycka   — to rosyjski błąd.

  Czy  o   nim  jednak mówiła Matka Boża objawiając się w Fatimie?   — Trudno zwykłemu świeckiemu wyrażać kategoryczne sądy.

—   Czy   jednak   prawosławie   rozprzestrzeniło się na cały świat?   — Raczej w niewielkim stopniu.

Naturalne     staje   się   więc   skierowanie   naszej   uwagi   na   inny   rosyjski błąd.   —  Komunizm.

Ostatnie   Objawienie  Maryi przypadło na 13 października 1917 roku. — 11 dni później rozpoczęła się Rewolucja Październikowa. Ta następnie rozlała się na ogromną część naszego globu.

Pod jakim względem komunizm jest błędny?

Pod każdym!

To  wszak dokładne odwrócenie zasad katolickich i cywilizacji na nich opartej.

Zamiast czcić Boga,   — zwalcza religię,   — a wierzących prześladuje i zabija.

Zamiast szanować niewinne życie,  — prowadzi do masowych mordów.

Zamiast wstrzymać się od pożądania rzeczy bliźnich, — rozbudza pożądanie w masach.

Zamiast wstrzymać się od kradzieży — neguje samą własność.

Zamiast szanować dobre imię bliźnich,   —  instytucjonalizuje oczernianie.

Współczesnemu człowiekowi ZSRR kojarzy się raczej z siermiężną, purytań- ską nawet moralnością.

Początkowo jednak było inaczej.  —  Do błędów komunistycznej Rosji wypada zaliczyć także przemiany seksualne.

Jak   zauważa   dr   hab. Mirosław Szumiło w artykule „Bolszewicka rewolucja seksualna”   — (historia.org.pl), —  pierwotnie  w  ZSRR panowała istna wolna miłość.

16 grudnia 1917 roku ustanowiono dekret zezwalający na rozwód z racji samej niezdolności charakterów.   —  Wystarczało podanie do sądu.

Z kolei zgodnie z Kodeksem Rodzinnym z 1926 roku — należało jedynie wysłać pocztówkę do Urzędu Stanu Cywilnego.

Sowiecka   feministka   — Aleksandra Kołłontaj   —  opiewała   psychologiczne i ekonomiczne wyzwolenie kobiet.   — Głosiła, że zaspokojenie popędu powinno być równie proste, jak wypicie szklanki wody.

Z kolei młodzieżowy komsomoł na pierwszym zjeździe przyjął zapis  

— o obowiązku zaspokajania popędu płciowego towarzyszy.

Sowiecka wersja wolnej miłości przybierała niekiedy jeszcze bardziej grote- skowe formy.

Na przykład dekret o uspołecznieniu kobiet.

Panowało   przekonanie, że   —   małżeństwo,    —   a   nawet   uczucie jako takie —   to burżuazyjne przeżytki.

—   „Życie   dzisiejszej   młodzieży     jest     rewolucyjnym     zerwaniem   ze stosunkami seksualnymi   —  opartymi   o   ideę   własności   prywatnej”,

— pisano na łamach „Prawdy” w 1925 roku.

—   „W  oczach   młodzieży     —    dziewczyna,   która   wstrzymuje   się   od seksu    — jest   nie   tylko   burżujką,   —   ale   również  taką, która niszczy swą   młodość   w   imię przesądów przeszłości,   — która oszczędza się dla męża,   — posiadacza prywatnej własności”.

Stosunki seksualne wiążą się ze spłodzeniem dzieci.

Te  zaś w przygodnych relacjach czy wręcz przy braku jakichkolwiek związków są niepożądane.

Wolna miłość idzie więc w parze z aborcją.

Tak też było w bolszewickiej Rosji.

Jak podaje dr hab. Mirosław Szumiło   —  zgodnie   z   dekretem   z 18 listopada 1920 roku   — każda kobieta została uprawniona do uśmiercenia dziecka.

— Wystarczyło, by dokonał tego lekarz w szpitalu.

Pod tym akurat względem sowiecka Rosja okazała się światowym przodowni- kiem.

—  Gdy dzieci uniknęły aborcyjnej rzezi z  — ostawały upaństwowione.

Temu służyły masowe budowy żłobków.

—  „Rozbijając  ognisko rodzinne, wymierzamy ostateczny cios ustrojowi burżuazyjnemu”

– oto hasło popularne w latach 20-tych XX wieku.

Co zaś z homoseksualizmem?

— On także został zalegalizowany w początkowej fazie bolszewizmu.

Odwrót   od   praktyki wolnej miłości rozpoczął się pod koniec lat 20 i nasilił w kolejnej   dekadzie.   —

Wynikało  to  z  przyczyn   pragmatycznych:  —  konieczności walki z kryzysem demograficznym i utrzymania zdrowia publicznego.

W 1936 roku zakazano aborcji i utrudniono rozwody.

Związek   Radziecki   nie   wrócił   już  do rewolucji seksualnej z okresu swoich początków.

Jednak jej „ideałami”   — zainspirował się Zachód.

Z resztą pod wpływem marksistowskiej  ideologii.   —   I prawdopodobnie przy udziale sowieckiej agentury.

Rewolucja kulturowa na Zachodzie

Gdy   władze  ZSRR stopniowo wygaszały najskrajniejsze wykwity obyczajowej rewolucji,      —   włoski   komunista   —  Antonio   Gramsci   pisał   swoje „Listy więzienne”.

Stwierdził, że   —  Zachód  jest odporny na rewolucję marksistowską z powodu swego zakorzenienia w chrześcijaństwie.

—  Dlatego  też  przed   dokonaniem  rewolucji społecznej — należało zniszczyć chrześcijańską kulturę.

Zająć  się  tym mieli nie robotnicy, — lecz kryminaliści,  mniejszości etniczne i kobiety.

Myśliciel   nawoływał   do    —    „długiego   marszu   przez   kulturę”   — w celu transformacji  szkół,  mediów,  kościołów,  stowarzyszeń,

— a przede wszystkim rodziny.

Do podobnych wniosków na Węgrzech doszedł Geirg Lukacs.

Wdrażał   je   z   resztą  w życie jako komisarz do spraw kultury za rządów Bela Kovacsa.

Z kolei w 1923 roku   — w niemieckim  Wiemarze   — Georg Lukacs,   —  a także między   innymi     Theodor   Adorno   i   Herbert   Marcuse   —   założyli   szkołę frankfurcką.

Jej   celem było właśnie dokonanie marksistowskiej rewolucji w sferze kultury — poprzez zniszczenie chrześcijańskiej religii i moralności.

„Zasługą” Herberta Marcuse’ego okazało się poszerzenie nowego proletariatu o mniejszości seksualne.

  —  „Wyzwolenie”   seksualne   —  stało   się kluczowym elementem kulturowej rewolucji.

Należało jeszcze dokonać stygmatyzacji wroga.

Temu – jak zauważa Linda Kimball   na   „American Thinker” —   (tłumaczenie na wmeritum.pl)    —  posłużyła koncepcja „osobowości autorytarnej  ” Theo- dora Adorno.

W   1950   roku   „odkrył”   on,   że  — chrześcijaństwo i tradycyjna rodzina pro- wadzą do rasizmu oraz faszyzmu.

Stąd   już   tylko   krok   do  uznania osób żyjących zgodnie z tradycją za niebez-piecznych czy wręcz chorych psychicznie.

Marksizm kulturowy zrodził polityczną poprawność.   —  Nową formę cenzury i autocenzury,   — skłaniającej człowieka do autokontroli na każdym kroku.

Widać w tym diaboliczną próbę zastąpienia chrześcijaństwa.

Zgodnie z nauką Kościoła  — człowiek musi bowiem zważać nie tylko na czyny, ale także na myśli i słowa.

Polityczna poprawność, jako nowa religia również zmusza do autokontroli.

Jednak nie po to,  —  by   unikać   łamania  Dekalogu,   — ale by unikać nowych grzechów – takich jak „elitaryzm” „seksizm” czy „dyskryminacja”.

Tymczasem   wiele   z   tych  „grzechów”   —  to po prostu normalne, tradycyjne przekonania.

Z polityczną poprawnością w parze idzie multikulturalizm.

Człowiek  Zachodu stara się nie okazać wyższości i nie obrażać przedstawicieli innych kultur.

—  Owa bezgraniczna tolerancja prowadzi do przyjmowania tabunów uchodź- ców.

— Chaos i przemoc zrodzone z polityki wielokulturowości  — potęgują niepew- ność i radykalizm.

Stan współczesnego Zachodu: jego rodziny, instytucji, kultury i państwa   — to pogorzelisko po udanej rewolucji kulturowej.

Włoski autor  Marcello   Veneziani powiedział, że   — zachodnie społeczeństwa realizują istotę marksizmu,   — a więc

— „radykalny ateizm i materializm,   —   internacjonalizm  i uniwersalne wykorzenienie,   — prymat pragmatyzmu i śmierć filozofii, — dominacja produkcji i globalne manipulowanie naturą (…)

— oraz równość ­wyrażająca się w homogenizacji”.

Z   kolei   zmarły   w 1989 roku filozof Augusto de Noce mówił, że   — marksizm przegrał na wschodzie,   — jednak został zrealizowany na zachodzie.

Doszło   do   tego   nawet   bez całkowitego – na razie – zanegowania własności prywatnej.

Proces   prowadzący   do   tego   sterowany  był zarówno przez zainfekowanych marksizmem „intelektualistów”,   — jak i sowiecki wywiad.

Jak   powiedział  w dostępnej w Internecie (redgreenalliance.com)   rozmowie były  KGB-owski propagandysta, a późniejszy krytyk komunistycznego reżimu — Yuri Bezmenov   —  jedynie 15 procent działalności sowieckich tajnych służb polegało na szpiegostwie.

— Pozostałe   85 procent   przeznaczono na dążenie do ideologicznej transfor-macji.

Owa psychologiczna wojna służyć miała

—   „zmianie postrzegania rzeczywistości”

— aby   poddani   manipulacji   nie   byli   w   stanie   dojść   do żadnej rozsądnej konkluzji na temat prawdziwych interesów ich kraju.

—   (…) Ideologię   marksizmu-leninizmu  wtłaczano   do głów co najmniej trzech pokoleń amerykańskich studentów   bez   równoważenia ze strony podstawowych wartości amerykańskiego patriotyzmu

— mówił Yuri Bezmenov.

—  Skutki możemy oglądać.

Większość  osób kończących studia w latach sześćdziesiątych —   okupuje teraz   stanowiska   władzy   w   rządzie, służbie cywilnej, mass-mediach i systemie edukacyjnym.

Są oni uodpornieni na argumenty, wręcz zaprogramowani, by myśleć w konkretny sposób.

Nie można praktycznie ich przekonać, nawet jeśli przedstawi się czarno na białym dowody na ich pomyłkę.

— Ich demoralizacja jest całkowita i nieodwracalna

– mówił były KGB-ista.

Gdy   krajem   rządzą   kulturowi   marksiści   —   staje   się   od bezradny wobec destabilizacji i podatny na kryzys.

Nie dziwi zatem, że Zachód umiera  —  demograficznie, kulturowo  i   politycz- nie.

Hordy   islamskich   imigrantów  zamieniają oazę spokoju w hobbesowski stan natury.   — Na przedmieściach kwitnących ongiś wielkich miast   —   życie staje się   „samotne, zwierzęce, bez słońca i krótkie”.

Budzi się jednak reakcja…

Błędy Rosji 3.0

Choć  dla   lewicowych   elit  nie ma już — po ludzku rzecz biorąc ratunku, — to zwykli ludzie budzą się z letargu.

Decyzje   Brytyjczyków   o   wystąpieniu   z Unii  Europejskiej czy Amerykanów o wyborze Donalda Trumpa  świadczą o znużeniu demoliberalnym (nie)ładem i strachem przed jego konsekwencjami.

W Holandii w sondażach prowadzi —  anty-imigrancka partia wolności Geerta Wildersa.

Nacjonalistka   Marine   Le Pen   — plasuje się na drugim miejscu w sondażach wyborczych we Francji.

W   Niemczech   poparcie   przekraczające   minimum   8  procent w sondażach — notuje bliska nazizmowi Alternative fur Deutschland.

Quasi-prawica rośnie w siłę także w innych krajach.

Te   trendy   i   ugrupowania  łączy niechęć do globalizacji, wielokulturowości i innych wartości świata fukuyamowskiego „końca historii”.

Czy jednak to prawdziwa chrześcijańska kontrrewolucja?

Niekoniecznie.

W   tej   antyliberalnej   reakcji   dostrzegamy wątki skrajnie nacjonalistyczne i kolektywistyczne.  —   Sprzeciw   wobec  postępowych elit często wyradza się w populizm i kult „zwykłego człowieka” —  sprzeczny z zasadą hierarchiczności.

Toutes proportions gardées — możemy dostrzec analogię między współczesną reakcją antyliberalną, a faszyzmem lat 30-tych XX wieku.

Rozmaite  współczesne siły quasi-prawicowe łączy jeszcze jedno:   —  sympatia wobec Moskwy.

W   2014   roku   Rosja  zaprosiła przedstawicieli Frontu Narodowego, austria- ckiej FPÖ,   — nacjonalistów   z   belgijskiej   Flandrii   —   oraz   Bela Kovacsa z węgierskiej partii Jobbik   — do obserwowania referendum na Krymie – przy- pomina dr Alina Poljakowa w analizie

„Putinizm i europejska skrajna prawica” (imrussia.org).

Chodziło o uwiarygodnienie aneksji.

Z kolei 22 marca 2015 roku członkowie niektórych partii europejskiej prawicy udali się do Petersburga   — na polityczny zjazd z udziałem Putina.

W 2014 roku okazało się zaś, — że Front Narodowy przyjął od kontrolowanego przez Rosjan „First Czech-Russian Bank” 9 milionów euro pożyczki.

Rusofilia   przejawia   się także w głosowaniach założonej przez Marine Le Pen frakcji europarlamentu „Europa Narodów i Wolności”.

Pozytywnie   o   Putinie  wypowiadali się także Roberto Fiore z włoskiej „Forza Nova”   — czy Nigel Farage z brytyjskiej, eurosceptycznej UKIP.

A także sam Donald Trump.  — Zdaniem FBI i CIA swoje zwycięstwo wyborcze zawdzięcza on rosyjskiej ingerencji.

Rosja   zatem   nie  tylko inspiruje   — ale i czynnie wspiera współczesną quasi-prawicę.

— Czy jednak sama może służyć za wzór?

To prawda, że   kraj  ten pod wieloma względami jest bliższy konserwatywnym zasadom,   niż „zgniły Zachód”.  —   Choćby   w   kwestii   homoseksualizmu czy realizmu w polityce międzynarodowej.

Nie dajmy się jednak zwieść pozorom.

Społeczeństwo rosyjskie jest mocno zdemoralizowane.

Według prezesa Związku Pediatrów Rosji — Aleksandra Baranowa — przepro- wadza się w nim 3-4 milionów aborcji rocznie.

Do   tego   dochodzi wierność sowieckiej symbolice, wyrażanej choćby podczas parad wojskowych.   —  A także w melodii narodowego hymnu.

Wpływowi myśliciele,   —  tacy jak Aleksandr Dugin   — głoszą skrajny  antyka-tolicyzm i kolektywizm i przychylnie wypowiadają się o pogaństwie.

Zachód   w reakcji na marksizm „klasyczny” i „kulturowy”   rzuca się w objęcia Moskwy. 

W reakcji na jedne „błędy Rosji” —  powstają inne – bliższe  prawdzie, ale czyż przez to nie bardziej niebezpieczne?

Nadzieją   na wyzwolenie z matni wzajemnie zwalczających się fałszywych idei jest zapowiedziany – również w Fatimie – triumf Niepokalanego Serca Maryi.

_____________________________

Marcin Jendrzejczak

2017-03-12
Za http://www.pch24.pl/

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii CZASY OSTATECZNE, EKUMENIZM, FATIMA, Judaizacja Kościoła, KARY I ZNAKI BOŻE, KOMUNIZM, KOŚCIÓŁ POSOBOROWY, NOWY PORZĄDEK ŚWIATA, OBJAWIENIA - PROROCTWA, Prawosławie, SCHIZMA, WALKA Z KOŚCIOŁEM. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s