Święto Ofiarowania Pańskiego – 2 lutego

Święto Ofiarowania Pańskiego przypada czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu.

Jest to pamiątka ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia.

ofiarowanie-panskie-jpg1

Na pamiątkę ocalenia pierworodnych synów Izraela podczas niewoli egipskiej każdy pierworodny syn u żydów był uważany za własność Boga.

Dlatego czterdziestego dnia po jego urodzeniu należało zanieść syna do świątyni w Jerozolimie, złożyć go w ręce kapłana, a następnie wykupić za symboliczną opłatą 5 syklów. Równało się to zarobkowi 20 dni (1 sykl albo szekel to 4 denary lub drachmy, czyli zapłata za 4 dni pracy robotnika niewykwalifikowanego).

Równocześnie z obrzędem ofiarowania i wykupu pierworodnego syna łączyła się ceremonia oczyszczenia matki dziecka. Z tej okazji matka była zobowiązana złożyć ofiarę z baranka, a jeśli jej na to nie pozwalało zbyt wielkie ubóstwo —  przynajmniej ofiarę z dwóch synogarlic lub gołębi.

Fakt, że Maryja i Józef złożyli synogarlicę, świadczy, że byli bardzo ubodzy.

Kościół wszystkim ważniejszym wydarzeniom z życia Chrystusa daje w liturgii szczególnie uroczysty charakter.

Święto Ofiarowania Pana Jezusa należy do najdawniejszych, gdyż było obchodzone w Jerozolimie już w IV w., a więc zaraz po ustaniu prześladowań.

Dwa wieki później pojawiło się również w Kościele zachodnim.

ofiarowanie-panskie-2-jpg2

Tradycyjnie ten dzień nazywa się dniem Matki Bożej Gromnicznej. W ten sposób uwypukla się fakt przyniesienia przez Maryję małego Jezusa do świątyni.

Obchodom towarzyszyła procesja ze świecami. W czasie Ofiarowania starzec Symeon wziął na ręce swoje Pana Jezusa i wypowiedział prorocze słowa:

—  „Światłość na oświecenie pogan i na chwałę Izraela” (Łk 2, 32).

Według podania procesja z zapalonymi świecami była znana w Rzymie już w czasach papieża św. Gelazego w 492 r.

Od X w. upowszechnił się obrzęd poświęcania świec, których płomień symbolizuje Jezusa    Światłość świata, Chrystusa, który uciszał burze, był, jest i na zawsze pozostanie Panem wszystkich praw natury.

Momentem najuroczystszym apoteozy Chrystusa jako światła, które oświeca narody,    jest podniosły obrzęd Wigilii Paschalnej  poświęcenie paschału i przepiękny hymn Exultet.

W Kościele Wschodnim święto Ofiarowania Pańskiego (należące do 12 najważniejszych świąt)   nazywane jest Spotkaniem Pańskim (Hypapante), co uwypukla jego wybitnie chrystologiczny charakter.

Prawosławie zachowało również, przejęty z religii mojżeszowej, zwyczaj oczyszczenia   matki   po urodzeniu dziecka     po upływie 40 dni od porodu (czyli po okresie połogu)   matka po raz pierwszy przychodzi do cerkwi, by w pełni uczestniczyć w Eucharystii.

Ślad tej tradycji był kultywowany w Kościele przedsoborowym  matka przychodziła „do wywodu” i otrzymywała specjalne błogosławieństwo;

było to praktykowane zazwyczaj w dniu chrztu dziecka i    tak jak wówczas także chrzest     poza Mszą św. Zwyczaj ten opisał Reymont w „Chłopach”.

W Polsce święto Ofiarowania Pana Jezusa ma nadal charakter wybitnie Maryjny   (do czasów posoborowej reformy Mszału w 1969 r. święto to nosiło   nazwę   „Oczyszczenia Maryi Panny”  „In purificatione Beatae Mariae Virginis”).

Polacy widzą w Maryi Tę, Która sprowadziła na ziemię niebiańskie Światło i Która nas tym Światłem broni i osłania od wszelkiego zła.

Dlatego często brano do ręki gromnice,   zwłaszcza w niebezpieczeństwach wielkich klęsk i grożącej śmierci.

Niegdyś wielkim wrogiem domów w Polsce były burze, a zwłaszcza pioruny, które zapalały i niszczyły domostwa, przeważnie wówczas drewniane.

Właśnie od nich miała strzec domy świeca poświęcona w święto Ofiarowania Chrystusa.   Zwykle była ona pięknie przystrajana i malowana.

W czasie burzy zapalano ją i stawiano w oknach, by prosić Maryję o ochronę.

Gromnicę wręczano również konającym, aby ochronić ich przed napaścią złych duchów.

Ze świętem Matki Bożej Gromnicznej kończy się w Polsce okres śpiewania kolęd, trzymania żłóbków i choinek    kończy się tradycyjny (a nie liturgiczny  ten skończył się świętem Chrztu Pańskiego) okres Bożego Narodzenia, zamyka więc cykl uroczystości związanych z objawieniem się światu Słowa Wcielonego.

Liturgia po raz ostatni w tym roku ukazuje nam Chrystusa-Dziecię.

gromnica-jpg3

+++

http://parafiawohyn.pl/view/176,swieto-ofiarowania-panskiego–2-lutego

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Matka Boża Gromniczna, ŚWIĘTA. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s