Dusza katolicka – czysta i piękna: o SPOWIEDZI ŚWIĘTEJ

Nurt zwodniczy, który dzisiaj jak jadowity wąż wślizguje się do Kościoła i do ludzkich    sumień,  to  przeświadczenie o nieistotności kwestii grzechu.  Ja jestem w porządku, inni też są mniej więcej w porządku. Nie osądzać, nie oceniać, nie potępiać, nie mówić co jest złe, co jest grzechem, nie myśleć…

serce_jezusa_franciszkaniegorki.akcja.pl -Pan Jezus wysyłał swoich Apostołów. Posłuszni słowu Chrystusa Pana Apostołowie szli, czyniąc to, co On sam im polecił.

Pisze św. Marek: „Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali” (Mk 6, 12-13).

Zwróćmy uwagę, że jednym z elementarnych i nieusuwalnych zadań Apostołów jest wzywanie do nawrócenia.

Nawrócenie. Zwieńczeniem nawrócenia jest Sakrament Pokuty. Kiedy Pan Jezus po swoim Zmartwychwstaniu spotkał się ze swymi uczniami,

„…tchnął na nich i powiedział im:  «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane»”  (J 20, 22-23).

W ten sposób Chrystus Pan ustanowił Sakrament Pokuty.

Słowo Boże  –  dobroczynne! – wkracza w samo centrum spraw ludzkich.

Mówi Pan Bóg:

„Nie  zazna  szczęścia,  kto  błędy  swe  ukrywa; kto je wyznaje, porzuca – ten miłosierdzia dostąpi.  Szczęśliwy mąż, gdy stale trwa w bojaźni; kto serce zatwardza – wpadnie w nieszczęście”  (Prz 28, 13-14).

Nurt zwodniczy, który dzisiaj jak jadowity wąż wślizguje się do Kościoła i do ludzkich sumień,  — to przeświadczenie o nieistotności kwestii grzechu.

Ja jestem w porządku, inni też są mniej więcej w porządku.

Nie osądzać, nie oceniać, nie potępiać, nie mówić co jest złe, co jest grzechem, nie myśleć…

Mówi się to, czy pisze, między innymi o ludziach, których obiektywna sytuacja przed Panem Bogiem aż krzyczy o nawrócenie i uporządkowanie życia.

Uważajmy, bo są i powody do stwierdzenia, że pojawia się tu i tam problem zabawowego odnoszenia się do prawd wiary i moralności.

Tu już przekracza się granice najpoważniejsze z możliwych, —  bo jest to zamach na autorytet Pana Boga i Bożego Objawienia.

Od wiary jesteśmy już daleko. Wyziewy ateizmu.

Uważajmy i czuwajmy, byśmy przypadkiem naszą biernością nie włączyli się w  destrukcyjne  nurty  zdrady.

Słowo Boże przywołuje nas do porządku, do uczciwego rozpoznania obiektywnego stanu rzeczy:

„Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. 

Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości”  (1 J 1, 8-9).

Sakrament Pokuty. Spowiedź. Trzeba się często i dobrze spowiadać, dokładnie wypełniając pięć warunków dobrej spowiedzi:

1. Rachunek sumienia.
2. Żal za grzechy.
3. Mocne postanowienie poprawy.
4. Wyznanie grzechów czyli szczera spowiedź.
5. Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu.

Uważajmy na heretyckie nurty, które zadowalają się jedyną receptą na zbawienie: — wystarczy słowami wyznać, że Jezus jest Panem.  —  Nauka zwodnicza.  Fałszywa.

Św. Jakub jasno poleca:

„Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy”  (Jk 5, 16).

Dobra i szczera spowiedź to stała praktyka rzymskiego katolika. Wtedy może on żyć spokojnie. A jeśli umarłby tej nocy, będzie gotowy.

Wspaniała gotowość serca na spotkanie z Panem!

Czyż jest coś ważniejszego?

Sam Pan Jezus mówi:

„Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?

Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi, i wtedy odda każdemu według jego postępowania” (Mt 16, 26-27).

Dobrze jest za każdym razem spowiadać się tak,  jakby to miała być ostatnia spowiedź w naszym życiu.  Reguła mobilizująca.  Zbawienna.

Repetitio est mater studiorum. Raz jeszcze zatem powtórzmy:

— Strzeżmy się jak ognia zapatrywania tych, którzy pod jakimkolwiek pozorem chcieliby nas odwieść od Sakramentu Pokuty.
— Rzymski katolik troszczy się o swoją duszę.
— Rzymski katolik spowiada się często, szczerze, dobrze.
— Rzymski katolik stara się zachować duszę czystą i piękną.

Na tutejszym blogu —  Sacerdos Hyacinthus   — w  dolnym sektorze (na ciemnym tle) znajdziemy m.in. dział O SPOWIEDZI. Linki tam pomieszczone mogą być przydatne nam i naszym bliźnim w dobrym przygotowaniu się do spowiedzi.

Korzystajmy i polecajmy innym, zwłaszcza tym, którzy po dłuższym czasie myślą o przystąpieniu do spowiedzi.

W czasach pomieszania powszechnego, jakie wtargnęły w sam środek Kościoła, ukazujmy piękne oblicze Kościoła, które jaśnieje we wszystkich, którzy będąc wiernymi katolickiej wierze, duszę swoją zachowują dla Chrystusa czystą i piękną.

Św. Paweł pisze serdecznie i z troską:

„A  przeto,  umiłowani moi, skoro zawsze byliście posłuszni, zabiegajcie o własne zbawienie z bojaźnią i drżeniem”  (Flp 2, 12).

Niech Was Bóg błogosławi.

Ks. Jacek Bałemba SDB

Za; http://sacerdoshyacinthus.wordpress.com/2014/10/17/dusza-katolicka-czysta-i-piekna/
Ten wpis został opublikowany w kategorii CZASY OSTATECZNE, GRZECH, Spowiedź Święta. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.