21 marca – Uroczystość św. Benedykta z Nursji, Opata, Ojca Kościoła

Modlitwa do św. Benedykta o dobrą śmierć:

Umiłowany przez Boga Benedykt, przyjąwszy Ciało i Krew Chrystusa stojąc w kościele wsparty na rękach uczniów, podniósł ręce ku niebu i wśród słów modlitwy wydał ostatnie tchnienie.

Ukazałeś się pełen chwały w obliczu Boga                                                                        A Pan Cię ozdobił dostojeństwem i blaskiem

Wszechmogący Boże, Który udzieliłeś świętemu Benedyktowi wielkich łask w godzinę śmierci, spraw, prosimy Cię, aby u kresu naszego życia obronił nas Swoim wstawiennictwem od zasadzek szatana. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Święty Benedykt z Nursji

Św. Benedykt z Regułą/ ruda_parafianin. republika.pl

Był   mąż,   z   łaski  Bożej i z imienia „Bło­go­­sławio­ny” (Benedictus), którego życie prze­peł­nia­ła świę­tość.

Od   dzieciństwa miał  serce doj­rza­łe i wy­ra­sta­jąc da­leko ponad swój wiek cno­tami nie zaprzedał swo­jej duszy żadnej roz­ko­szy.

A choć ży­jąc jeszcze na ziemi mógł przez czas pewien swobodnie korzy­s­tać ze świa­ta,  

—  wzgardził nim i jego kwiatami, jakby już wszystkie uwiędły.

Pochodził  ze  szlachetnego  rodu, z  prowincji Nur­sji.  —   Stąd   został posłany do Rzymu, gdzie stu­dio­wać miał sztuki wyzwolone.

Kiedy jed­nak spostrzegł, jak wie­lu spośród jego towa­rzy­szy studiów wpada  w  prze­paść   występków,    —  cof­nął   nogę,    którą  już nie­ja­ko postawił na pro­gu świata. 

Obawiał   się   bowiem,  że gdy­by za­kosz­tował  coś  niecoś z  jego nauk,  mógłby łat­wo stoczyć się cały w otchłań bezdenną. 

Po­rzu­cił za­tem studia,  zostawił   dom  i  majątek oj­cowski,  —  a  prag­nąc tylko Bogu   się   podo­bać,   —   wy­ruszył   na   po­szu­kiwanie   habitu,    który  by  sam wskazywał na świę­ty sposób życia. 

Od­szedł  zatem pełen wiedzy,  choć  bez  wy­kształ­ce­nia,   — nieuczony,   —  lecz wiedziony przez mą­d­rość.

Nie   znam   całej jego historii,   — a tę skrom­ną cześć, którą z niej opowiadam, zawdzię­czam czterem spo­śród je­go uczniów. 

Są to:  Kon­stantyn,  — mąż wiel­ce czci­god­ny,   — po nim kie­ru­jący klasztorem,  Walen­ty­nian,  sto­ją­cy  przez wie­le lat na czele kla­szto­ru na La­tera­nie, —  Sym­plicjusz,  —   trzeci   z   kolei   opat jego wspól­no­ty,  —  wresz­cie Honorat,  który dzisiaj   jeszcze   rzą­dzi   tym   do­mem,    w   jakim   Benedykt   zaczął   swe ży­­cie za­kon­ne.

św. Grzegorz Wielki, Papież

***

Benedykt z Nursji, łac. Benedictus de Nursia,  (ur. ok. 480,  zm. 21 marca 547) –  święty  Kościoła  katolickiego  i  prawosławnego,  zakonnik  (mnich),  autor zachodniej    reguły  zakonnej  (RB),    —  Ojciec  Kościoła,    — duchowy  Ojciec  wszystkich mnichów Zachodu.

Plik:St. Benedict delivering his rule to the monks of his order.jpgŚw. Benedykt przekazujący swoją Regułę św. Maurowi i innym mnichom (obraz z 1129 w klasztorze św. Idziego w Nîmes).

Św.  Benedykt z Nursji urodził się około 480 r. w Nursji  we Włoszech   — jako brat bliźniak  św. Scholastyki. 

Na temat jego życia zachowało się niewiele danych.

Pochodzą   one   głównie z drugiej części Dialogów papieża rzymskiego   — św. Grzegorza Wielkiego.

Pochodził    z  rodziny  właściciela  ziemskiego  z  okolic obecnie położonych  w Umbrii.   Z  woli  rodziców,  po ukończeniu pierwszego etapu edukacji udał się do Rzymu, gdzie podjął studia literackie i prawnicze.

Jednak  niespokojne  i  rozwiązłe  życie  młodzieży  skłoniło go do schronienia się na pustkowiu.

Mając dwadzieścia lat został pustelnikiem w Subiaco,   —  gdzie  najpierw  pod  opieką starszego mnicha,  a potem samodzielnie prowadził życie pustelnicze.

Tam zyskał sobie wielu uczniów.

Odnaleziony   po trzech latach,    — na  prośbę  pobliskiej  wspólnoty  mnichów został przełożonym ich monasteru.

Jednak  surowość  jego  wymagań  nie odpo- wiadała wielu z braci. 

Wobec nieporozumień  z  pobliskim klasztorem przeniósł się na południe  i  w roku 529 założył klasztor  na  Monte Cassino  w miejscu dawnego pogańskiego sanktuarium.

Tam właśnie opracował  nowy model wspólnoty monastycznej,   —  żądając od zakonników  potrójnych  ślubów:   — stałości,  zachowania  obyczajów  mona- stycznych i posłuszeństwa, które do dnia dzisiejszego składają benedyktyni.

Od   imienia   Świętego   zakon   posługujący   się   jego   Regułą   —   nosi nazwę benedyktynów.

Reguła  została  następnie  przyjęta  przez  wiele  zachodnich klasztorów 

—  (do 1595 roku  wykorzystywało  ją  ponad  100  zakonów). 

Oryginał  pisanej przez lata Reguły spłonął w czasie pożaru klasztoru w Teano w 896 roku.

Plik:Fra Angelico 031.jpg____________________________________________________

Jako mnich Benedykt był człowiekiem praktycznym, szczerym  i prostym.  Nie wiadomo, czy miał święcenia kapłańskie.  

—   Miał  dar przepowiadania przyszłości, czynienia cudów,   oraz uzdrawiania modlitwami.

Swój zgon przepowiedział zawczasu. 

Siostra Benedykta –  święta Scholastyka, także  wsławiła  się  swoim  ascetycz- nym  życiem  i  została zaliczona w poczet świętych.

St.-Benedict-and-St.-Scholastica_ps-po.pl-zywot-sw-benedykta

St.-Benedict-and-St.-Scholastica_ps-po.pl-zywot-sw-benedykta

Święty  zmarł  w założonej  przez  siebie  wspólnocie. 

Przed  śmiercią   przyjął Komunię Świętą    — i oddał duszę Bogu na stojąco, — podtrzymywany przez swoich uczniów.

Pochowano go we wspólnym grobie z jego siostrą Scholastyką   — w oratorium św. Jana Chrzciciela. 

Relikwie  Świętego  po  kilkakrotnych przeniesieniach ostatecznie wywieziono 11 lipca do Fleury we Francji na przełomie VII i VIII  wieku.

Święto liturgiczne  obchodzone jest w Kościele katolickim w dzień śmierci św. Benedykta – 21 marca,

—   natomiast   dzień pamięci poświęcenia  klasztoru Monte Cassino przypada na 1 października.

[Po  soborze watykańskim —   II   Paweł VI ustanowił Jego święto liturgiczne 11 lipca   —  na   pamiątkę przeniesienia relikwii z Monte Cassino do opactwa Fleury (11 lipca 673)]

Sformułowana   przez    św.   Benedykta Reguła życia monastycznego utrwaliła się nie tylko w założonej przez św. Benedykta  rodzinie zakonnej,  ale wywarła silny   wpływ   na   inne   zgromadzenia   zakonne:    —    celestynów, cystersów, kamedułów,   kartuzów,   norbertanów,   sylwestrynów, trapistów, wallombro-zjanów i innych.

Rękopis Reguły Św Benedykta  z roku 1129 przechowywany  w British Museum/benedykt.friko.pl

 Zakony  oparte  na  regule ułożonej przez św. Benedykta  wyniosły  na  ołtarze około  5500  świętych  i  błogosławionych,  zaprowadziły  na  tron  papieski 24 papieży i doprowadziły do otrzymania sakry 5000 biskupów.

W  ikonografii    Święty  —   przedstawiany jest w czarnym habicie benedyktyń- skim, w kukulli,   —  z krzyżem w dłoni. 

Ukazywany jest z siwą, niedługą brodą i łysiną czołową —   (niekiedy na  więk- szej  łysinie znajduje się mały kosmyk włosów).

W obu rękach najczęściej trzyma zwinięty zwój.

Św. Benedykt z Nursji - patron Europy

św. Benedykt/kosciol.wiara.pl

W tradycji zachodniej przypisuje się mu wiele atrybutów,

—  m.in. Anioła, bicz, Hostię,  kielich z wężem, rozbity puchar, kruka z chlebem w dziobie, pastorał, psa.

Istnieje także infuła u nóg z napisem: Ausculta fili – Synu, bądź posłuszny.

Benedikt_von_Nurcia_ps-po.pl_wp-content_uploads

Benedikt_von_Nurcia_ps-po.pl_wp-content_uploads

Obecna —   posoborowa ikonografia przedstawia Świętego owszem  —   w czarnym  habicie  benedyktyńskim,  w kukulli,   —   ale…  bez  krzyża w dłoni  –  jakby  pozdra-wiał mówiąc: hallo…

Opr. emjot

Źródła:„Dialogi. Księga druga”/ps-po.pl; pl.wikipedia.org/wiki/Benedykt_z_Nursji:

Zobacz:

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii św. Benedykt. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s