O mistyczce, której wizje inspirowały wprowadzenie Święta Bożego Ciała – św. Julianie z Cornillon

Wcześnie osieroconą Juliannę wraz z siostrą Agnieszką powierzono opiece klauzurowego zakonu augustianek z klasztoru w Mont-Cornillon.

Została wychowana przez siostrę o imieniu Sapientia. Wychowanie małej Julianny było ukierunkowane w ten sposób, aby i ona sama została mniszką. Była wykształcona i samodzielnie potrafiła czytać, nawet skomplikowane w treści dzieła, co nie było powszechną umiejętnością wśród mniszek w tamtych czasach.

Od samego początku życia duchowego miała specjalne poczucie obecności Chrystusa w sakramencie Eucharystii. W sposób szczególny rozważała słowa Jezusa:   —  «A   oto   Ja   jestem  z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata» (Mt 28, 20).

Przed Julianną w tym mieście kilku wybitnych teologów mówiło i pisało o Eucharystii,   można   więc   powiedzieć,  iż jej refleksja miała poważny grunt w myśli jej poprzedników.

Podczas adoracji eucharystycznych miała częste mistyczne wizje

„W wizji tej wzdłuż średnicy księżyca w pełnym blasku biegła ciemna rysa.   Pan pomógł jej zrozumieć sens tego, co widziała.

Księżyc symbolizował życie Kościoła na ziemi.

Natomiast ciemna linia sygnalizowała brak święta liturgicznego, w którego   ustanowienie   Julianna   miała   się  skutecznie zaangażować: — święta, w którym wierzący mogliby adorować Najświętszy Sakrament, by pogłębiać wiarę, czynić postępy w praktykowaniu cnót i wynagradzać za znieważanie Najświętszego Sakramentu.”

Julianna, zwierzyła się z tych wizji kilku siostrom, następnie kilku kapłanom, a w końcu, po latach refleksji biskup Liege, Robert z Thourotte, który początkowo się wahał, — wprowadził Uroczystość Bożego Ciała w swojej diecezji.

Opatrzność   chciała, że Jakub Pantaléon z Troyes, który poznał świętą, w 1264 r. został papieżem i przyjął imię Urban IV.

Uroczystość Bożego Ciała będzie odtąd obowiązkowa jako święto dla Kościoła powszechnego, obchodzona w czwartek po Zesłaniu Ducha Świętego.

Bulla  z 11 sierpnia 1264 r. ustanawiająca święto nosi tytuł „Transiturus de hoc Mundo” .    — Oto fragment:

Chociaż Eucharystia sprawowana jest uroczyście codziennie, uważamy za słuszne, aby przynajmniej raz w roku upamiętniana była ze szczególną czcią i bardziej uroczyście.

Inne  rzeczy, które wspominamy, ogarniamy bowiem duchem i umysłem, ale nie uzyskujemy przez to ich realnej obecności.

Natomiast w tym sakramentalnym wspomnieniu Chrystusa, choć pod inną postacią, Jezus Chrystus jest pośród nas obecny w swojej istocie.

Kiedy wstępował bowiem do nieba, powiedział:   — ‚A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata‚ (Mt 28, 20)”.

__________________________

Na podstawie: Benedykt XVI, Św. Julianna z Cornillon, Audiencja generalna 17 listopada 2010 /fronda.pl/ Foto: Św. Julianna z Cornillon_Histmag /(dod.mj)

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii BOŻE CIAŁO, NAJŚWIĘTSZY SAKRAMENT. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s